Earth V Mars

Question: What do Dubai and Athens share in common? Answer: The 75th place in a recent survey benchmarking quality of life among 221 cities worldwide. Rankings are derived by evalluating living conditions and factors such as healthcare, sanitation, schools and education, public services and transportation, recreational facilities, consumer goods and housing. Surely this can't be right! As a resident of Dubai for six years and having lived in Athens for most of my life, I have a question or two and a few comments to make regarding this. First question: Are they serious? Question number two: Have they lost their minds? I won't list the reasons I feel this survey is totally out of context as those of you who have lived in or visited both cities know that the findings are too flatering for my birth place. But I would still like to make a few comments to support my critique of this report. Take sanitation for instance; Many times each year, residents of Athens wake up in the morning to go to work but they can't open the door of their building or can't cross the street because their way is blocked by mountains of rubbish piled on top the discustingly dirty green-coloured bins. Usually the reason is strikes of municipality rubbish collectors who use such tactics to ask for salary increases and more perks. But even when there is no strike, the pavements and roads of Athens are constantly littered with thousands of items, from cigarette buts and plastic bags, to aluminum tins and plastic bottles, dog/cat pooh and items far more appauling to even mention. Let's go to recreational facilities; Dubai has at least ten superbly maintained public parks which attract thousands of residents any given day who visit them for pic nic, a game of cricket, barbeques, football and so much more. It also has a dozen of world class golf courses, accessible public beaches, swimming pools, gyms, and play areas in almost every residential building. There are also countless of attractions, indoors or outdoors, for children of all ages to go and play and have great fun. What has Athens to offer at this front other than one (1, uno, ein) park which is paved with cement and littered with used heroine syringes and condoms and which is never visited after dark by people who have the slightest concern for their safety. Schools; this is where we must all laugh out loud. Hospitals; let's not even go there. Equating Dubai and Athens in terms of quality of life in general is like stating that the earth and Mars are similar because they are both planets.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

"Φαντάζεστε έναν υπουργό να ζητάει από το κράτος να πληρώσει και τον καφέ που πίνει στο αεροδρόμιο, περιμένοντας το αεροπλάνο; Φαντάζεστε μια ολόκληρη διοίκηση να ασχολείται για την έκδοση υπουργικής απόφασης, ώστε να εισπράξει ο υπουργός τα λεφτά που πλήρωσε για τον καφέ του; Μη βιαστείτε να πείτε «έλα, ρε, αυτά δε γίνονται». Γιατί γίνονται και παραγίνονται. Ξεκίνησαν την περίοδο... της «σεμνότητας και ταπεινότητας» και συνεχίζεται κανονικότατα την περίοδο της «διαφάνειας» και του «περιορισμού» της σπατάλης».

Θυμόσαστε, ασφαλώς τις διακηρύξεις του Παπανδρέου και της παρέας του, ότι θα περιορίσουν τη σπατάλη, ότι θα μειώσουν τα έξοδα δημοσίων σχέσεων. Θυμόσαστε τις δηλώσεις υπουργών.. ή τις διαρροές προς πρόθυμα παπαγαλάκια, για τα κεράσματα που τα πλήρωσαν από την τσέπη τους. Μ' αυτά κατά νου, όπως επίσης και με την κλασική πλέον φράση του Βουλγαράκη πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», παρακολουθήστε τώρα τα κατορθώματα του υφυπουργού Γεωργίας Μ. Καρχιμάκη, γνωστού και με το προσωνύμιο Κάλαχαν, από την εποχή που ως βουλευτής της αντιπολίτευσης βομβάρδιζε τη Βουλή με ερωτήσεις και επερωτήσεις, αποκαλύπτοντας (ή «αποκαλύπτοντας») μικρά και μεγάλα σκάνδαλα της γαλάζιας διακυβέρνησης.

Για τα υπουργεία εγκρίνονται κάθε χρόνο «δαπάνες δημοσίων σχέσεων», για να καλυφθούν από συνέδρια και ημερίδες μέχρι δώρα και τραπεζώματα. Η σχετική απόφαση υπεγράφη το 1996 και φέρει την υπογραφή του τότε υπουργού Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Α. Παπαδόπουλου. Τον Απρίλη του 2006, ο γαλάζιος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης προσέθεσε στις «δαπάνες δημοσίων σχέσεων» και τις «δαπάνες που προκύπτουν από την προσωρινή παραμονή στην αίθουσα VIP του αεροδρομίου "Ελ. Βενιζέλος» των Υπουργών, Υφυπουργών και Γενικών Γραμματέων και της συνοδείας τους, κατά τις υπηρεσιακές μετακινήσεις τους στην ημεδαπή και στην αλλοδαπή».

Στρογγυλοκάθεται, δηλαδή, το κυβερνητικό στέλεχος με την παρέα του στην αίθουσα VIΡ, παραγγέλλουν καφέδες, χυμούς, ποτά και φαγητό και ο λογαριασμός πηγαίνει στα. κορόιδα. Στο φορολογούμενο λαουτζίκο. Την παράδοση αυτή συνεχίζουν κανονικότατα και οι «πράσινες» πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων, όπως αποκαλύπτεται από έγγραφα που έχουμε στη διάθεση μας και αφορούν ταξίδια του υφυπουργού Αγροτικης Ανάπτυξης Καρχιμάκη.

Το διαβιβαστικό αναφέρει: «Σας αποστέλλουμε συνημμένα δικαιολογητικά της δαπάνης που προέκυψε από την παράθεση καφέ, χυμών κΛπ. στον Υφυπουργό ΑΑΤ κ. Μιχάλη Καρχιμάκη κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην αίθουσα VIP του αεροδρομίου.». Εχουμε, επίσης, στη διάθεση μας δυο υπουργικές αποφάσεις της Κ. Μπατζελή, που εγκρίνουν την καταβολή στον Μ. Καρχιμάκη ποσών 69,92 ευρώ και 29,15 ευρώ, αντίστοιχα για «καφέ, αναψυκτικά και βρώσιμα από την Olympic Catering ΑΕ».

Κινητοποιήθηκε ο μηχανισμός του υπουργείου, ασχολήθηκαν υπάλληλοι (εισηγητής, προϊστάμενος), γράφτηκαν έγγραφα και εκδόθηκαν υπουργικές αποφάσεις για να εισπράξει ο υφυπουργός τα λεφτά για καφέδες και σάντουιτς (μιλάμε για 100 ευρώ συνολικά, που αφορούν 7 ταξίδια)! Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Την καρμιριά του υφυπουργού (είναι και από τη Σητεία, τρομάρα του!), που παίρνει τόσα λεφτά (ως βουλευτής και υφυπουργός), αλλά χρεώνει τους καφέδες του στο κράτος;

Την αδιαφορία για τη γραφειοκρατική ταλαιπωρία στην οποία υποβάλλει τη διοίκηση, την οποία κατά τα άλλα μέμφονται για τεμπελιά, αγγυλώσεις και τα παρόμοια; Τη λογική φέουδου με την οποία πράσινες και γαλάζιες κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν το κράτος;

Την πολιτική υποκρισία της σημερινής κυβέρνησης, που όχι μόνο δεν κατήργησε αυτή την προκλητική απόφαση του Αλογοσκούφη, αλλά οι υπουργοί της την εφαρμόζουν κανονικότατα (κι ας αφορά μικροποσά), τη στιγμή που έχουν πάρει το μπουρί της σόμπας και ρουφάνε το αίμα του ελληνικού λαού;

Και βέβαια, κατόπιν τούτων, μπορεί ο καθένας να κάνει και άλλες σκέψεις.

ΥΓ: Πέραν όλων των άλλων, εμείς ρωτάμε. Οταν ταξδεύουν υπουργοί, υφυπουργοί και υπηρεσιακοί παράγοντες παίρνουν έξοδα μετακίνησης για διαμονή, διατροφή κ.λπ. Δεν θα έπρεπε απ' αυτά να πληρώνουν και τους καφέδες τους; Γιατί κόβεται έξτρα κονδύλι;"

A horse and a hat

The following account of events is no fiction either. It's a true story as told to me by a close friend and relative. It goes like this: My friend had dealings with senior Greek government officials during the previous administration of Kostas Karamanlis, Greece's ex Premier. I saw my friend in June 2009, a day after he had a meeting with a key Minister whose name consists of the modern Greek word for horse and the regional slung for hat. He told me then what the Minister had told him the day before, which is exactly what happened four months later (early elections of October which the incumbent government would lose) and greatest austerity measures in living memory (which the newly elected government would have to announce). The Minister also told my friend that due to the severity of the measures the new government would have to call for elections before it completes 12 months in power because of the Greek public's reaction to the austerity measures. So far my friend has proven to be 100 per cent right. It is irrelevant if Greece will see new elections again this year to totally vindicate the ex Minister's prediction expressed in his confinement to my friend. The morale of this story is the precision and retrospective hindsight the Minister's predicitons had, reminiscing the god-like powers of an oracle. In ancient Greece he would have been revered for his Pythian premonition powers. In modern Greece we simply know he is just a crook for if he really had the powers to tell fortunes, he should also have had the ability to take appropriate measures to prevent the disaster that has befallen upon us. Hats off man. You really kick like a horse, deadly and without warning.

The beginning of the end

And now what? Is yesterday's Greek tragedy in the centre of Athens likely to set the stage for more deadly violence? Is the loss of the three victims the toll of the sacrifice the Greek Premier meant in his recent speech? Is their blood enough to mitigate the anger of the people? Is this frightening twist of events going to spin out of control in the Greek media and be used as a diversion to manipulate public opinion? Not even the writer of yesterday's drama has the answers to these questions. Would the author decide to elevate the 'Marfin Three' into some sort of a martyrdom status who lost their lives in order to save a nation? Can their demise unite the political divide and bring the divisive public together in solidarity? Or would he opt to refer to this event as the catalyst for a catastrophic doomsday scenario? Did he deliberately choose the Bank - a capitalist symbol of public hatred - as the central setting of this production? Or does he aligorically emphasize that the rebirth of the nation will start from the ashes of its financial institutions? Is this just a chapter of a sequel designed to drag on for many seasons? Has he decided for a Happy Ending? Is this a drama, action or comedy of the absurd? Is this fiction at all? Or is this the reality - the naked truth, uncensored and brutal as the last gasp for air Paraskevi, Aggeliki and Epaminondas tried to breathe before their lungs couldn't function any more. Is this a DEAD END or just the beginning?

Looking for a Vision

These are difficult times for Greeks. For many reasons; difficult because they need to readjust their lifestyles, tighten the belt, squeeze the lemon till the last drop. Difficult because it's hard to accept and digest that they and their families are in this situation because of the few, corrupted and greedy vampires that have been slowly sipping their blood in champagne glasses for generations. Difficult because they feel powerless and helpless knowing that there is no viable alternative to those who hold the reigns of power. Difficult because lack of hope and ambition is the worst predicament for any society. Having no vision as to where the country is heading renders its citizens blind, incapable to find their way out of the maze of misery they have found themselves in. The omens are equally bleak. It took more than 20 years and a world war for Greece to recover from the last time its government had to take similar measures in the early 30's and that recovery was partly achieved due to a mass exodus of the country's finest and brightest who immigrated in search of jobs. So any talk for a normalization in the next four years is at least premature, if not ridicilous. Those in the know acknowledge that the future of the nation is peddled with seeminlgy insurmountable issues that will dominate Greek society and impact it in a highly negative way; the gap between the haves and the have nots will widen leading to conflict of the classes, increasing unemployment amongst the youth will be manifested in the form of soaring crime rates which will also lead to more intense xenophobia, racial tensions and discrimination making the country prey to extremist ideologies that already lurk in the deemly lit allays of Athens' central areas. Drug trafficking, prostitution and any form of organised crime will proliferate as more Greeks will enter the poverty line and as the understaffed, resource-starved and demoralized Police force will be unable, incapable or unwilling to enforce the law. Is this a future we wanted for our children? I am not a futurologist, nor am I a trend spotter. But it takes none of those to be able to fortune tell what lies ahead for the nation which is credited for the incubation and development of the principles guiding our modern western lifestyles. I fear for the worst for people with no hope are people who respect no values, people with no vision have no reason to be, regardless of how glorious their past may have been. I only have one hope. To be proved wrong...

Δημοκρατία Νέου Τύπου

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα πρωτοτυπεί. Είμαστε η μόνη Δημοκρατική χώρα στον κόσμο η οποία εδώ και δεκαετίες κυβερνείται από τρεις οικογένειες των οποίων οι σημερινοί απόγονοι (βλ Μπακογιάννη) είναι και οι πιο πιθανοί αυριανοί ηγέτες της. Είμαστε η μόνη χώρα του κόσμου που εδώ και δεκαετίες ΚΑΤΑ-δυναστεύεται από στρατιές δημοσίων υπαλλήλων το προσφιλές χόμπι των οποίων είναι η αγενέστατη και υπεροπτική συμπεριφορά απέναντι στο μέσο πολίτη με στόχο τον απόλυτο εξευτελισμό του και καταρράκωση του ηθικού του. Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου η βλακεία, ατιμωρησία, αμάθεια, αραχτή, τσαπατσουλιά και αναξιοκρατία επιβραβεύονται καθημερινά. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με τόσο άθλιες υποδομές και οδικό δίκτυο. Είναι πράγματι ασύλληπτο το φαγοπότι των πολιτικών-αρπακτικών, νυν και τέως, που έχουν κατασπαράξει τη σάρκα του έλληνα, στραγγίζοντας το αίμα σταγόνα - σταγόνα απειλώντας πλέον να του ρουφίξουν και το μεδούλι. Και όμως παρόλα αυτά, οι πολίτες αυτής της χώρας αδυνατούν να παραμερίσουν τον φανατισμένο κομματισμό, τις ξεφτισμένες ιδεολογικές τους προτιμήσεις, τον ασύδοτο εγωισμό τους και την σχιζοφρενή φαντασιοπληξία τους πως, δήθεν, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, προκειμένου φιλότιμα και ταπεινά να παράγουν, να συμμετάσχουν, να δημιουργήσουν, να αναπτύξουν, να συνεισφέρουν και να αντισταθούν. Είμαι κάθετα αντίθετος σε κάθε μορφή βίας, είτε αυτή θεωρείται δικαιολογημένη ή μη. Παρακολουθώντας τον ΜΑΤατζή να καίγεται στα προχθεσινά επεισόδια σκέφτηκα ότι κάποιος άλλος με κοστούμι θα έπρεπε να είναι στη θέση του. Τι φταίει άραγε ο υπάλληλος των σωμάτων ασφαλείας με 1,000 ευρώ μισθό να στέκεται μεταξύ των συμπληγάδων της μη υποταγής στα προστάγματα των αξιωματικών του (παραπομπή και ανεργία) και της βίαιης αλλά ΔΙΚΑΙΗΣ λαϊκής αντίδρασης (εγκαύματα). Είμαι όμως παράλληλα και εξοργισμένος για την κατάντια της χώρας μου την οποία εδώ και μια δεκαετία έχω την τύχη-ατυχία να επισκέπτομαι σποραδικά. Πριν από μερικά χρόνια αρνήθηκα να λάβω μίζα 4,000 ευρώ από το Υπουργείο Παιδείας για ένα πρότζεκτ το οποίο παρέδωσα, επειδή υποψιάστηκα ότι οι διαδικασίες ήταν αδιαφανείς. Ήταν τότε που αποφάσισα να μεταναστεύσω για δεύτερη φορά. Και είμαι σήμερα υπερήφανος που δεν έβαλα έστω και ένα λιθαράκι, στο υπέρλαμπρο αυτό οικοδόμημα που λέγεται ελληνική ρεμούλα. ΑΡ ΚΕ ΤΑ. Επανάσταση εδώ και τώρα, αλλά με τρόπο έξυπνο και ειρηνικό. Είναι πια καιρός να παροπλιστούν οι δεινόσαυροι έλληνες πολιτικοί και να αντικατασταθούν από νέους, ικανούς, έξυπνους και εργατικούς ανθρώπους με φιλότιμο, παιδεία και ηθικές αρχές. Είναι καιρός να καταργηθούν ΟΛΑ τα κόμματα της σημερινής βουλής και να παραιτηθούν όλοι οι εργατοπατέρες συνδικαλιστές που καταδυναστεύουν τον απλό εργαζόμενο κατακρεουργώντας και τα τελευταία ψήγματα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας προστάζοντας τους να έρθουν σε σύγκρουση με την κοινή λογική, ενώ εκείνοι απολαμβάνουν τις πολυτελείς δερμάτινες πολυθρόνες τους σε υπερπολυτελή ιδιόκτητα γραφεία προετοιμάζοντας προσεχτικά το επόμενο βήμα που θα τους φέρει πιο κοντά σε ένα υπουργικό πόστο. Είναι καιρός να πάψουν να υφίστανται οι πολιτικές νεολαίες που απαξιώνουν την ανώτατη εκπαίδευση προς χάριν ολίγων τραμπούκων που λυμαίνονται τις αίθουσες διδασκαλίας απομυζώντας ψηφοθηρικά οφέλη που θα τους καταστήσουν αυριανούς εφιάλτες των ονείρων των συμφοιτητών τους. Είναι καιρός να σταματήσει επιτέλους η εκκλησία να παριστάνει τον άπορο σωτήρα του Έθνους το οποίο μαρτυρικά υπομένει το ζυγό της αδιαμαρτύρητα και με το αζημίωτο εδώ και γενεές. Είναι καιρός η μιντιακή ολιγαρχία να σταματήσει να αναπαράγει βαρύγδουπες και άνευ ουσίας δηλώσεις των λίγων εκλεκτών τους και να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου μακριά από τα συμφέροντα των υπεργολάβων-ιδιοκτητών. Τέλος στην υποκρισία και στη διγλωσία. Τέλος στον φαρισαϊσμό και τον τραμπουκισμό του συνονθυλεύματος που έχει το θράσος να αυτοονομάζεται Ελληνικό Κυρίαρχο Κράτος. Τέλος σε όλους όσους το απαρτίζουν και αδυνατούν να το εκλάβουν ως ιερό καθήκον. Καθήκον απέναντι σε όλους τους πολίτες αυτής της χώρες, έλληνες και μη, καθήκον απέναντι στην ιστορία αυτής της χώρας, καθήκον απέναντι στην σημερινή και στις μελλοντικές γενεές. Το ΜΕΛΛΟΝ είναι δικό μας. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ.

Απαξιώστε κάθε καθεστώς πληρώνοντας το με το ίδιο νόμισμα. Μην ξαναψηφίσετε ποτέ και κανέναν. Μην ξαναπατήσετε στην εκκλησία. Διαγραφείτε από τα συνδικάτα σας και κάθε μορφή πολιτικής ένταξης και εξάρτησης. Απαιτήστε αξιοκρατία και διαφάνεια, ΠΑΝΤΟΥ. Καταδώστε κάθε μορφή αδικίας και απαράδεκτης συμπεριφοράς σε κάθε επίπεδο. Απομονώστε τα λαμόγια. Διαμαρτυρηθείτε για κάθε παρατυπία που δεν συνάδει με ένα κράτος δικαίου.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια Δημοκρατία Νέου Τύπου στα θεμέλια της οποίας θα κτιστεί ένα κράτος δικαίου με αξιοκρατικά κριτήρια, σύγχρονους και αποτελεσματικούς νόμους, που σέβεται τον τίμιο πολίτη, απαξιώνει και τιμωρεί τους λαθρο-επιβήτορες. Ένα κράτος που προάγει την άμιλλα και τη συνεργασία για το κοινό όφελος, ένα κράτος που σέβεται τον πολίτη παρέχοντάς του τη δυνατότητα για να ευημερήσει και όχι απλόχερα δίνοντας τις παροχές και τα επιδόματα για να αδιαφορήσει. Ένα κράτος που θα απαιτήσει από τον πολίτη να τηρεί τις υποχρεώσεις του και θα το επιτύχει.